Stadsgezicht

Vier kwartieren ofwel vier verschillende gezichten had de stad aan de grote stroom, die geroemd werd om haar operahuis. Het eerste gezicht was oud en rimpelig maar intrigerend door haar geschiedenis van waag, Dom en dichter. Het tweede gezicht was jong en mooi, als van een sirene die de mensen lokte met haar aanbod van winkels en ketens. En ook het derde gezicht was mooi, al stond haar mond, ondanks haar schoonheid, altijd ontevreden. Dit was het gezicht van het geld; blinkend, extravagant en groots. Maar het vierde en laatste was het gezicht in wiens ogen ze wou kijken vanavond.
Het andere gezicht.
Het gezicht van de lust.

Een toerist kon gemakkelijk dwalen van de ene wijk naar de ander zonder zich te moeten verdiepen in de werking van het openbaar vervoer; de stad bleef erg behapbaar. Voorspelbaar.
Vier uur eerder had ze de trein genomen en nu was ze hier. Een verblijf van 12 uur. Een avond, een nacht, een laat ontbijt en dan weer terug.
Het hotel lag zo dicht bij het station dat ze niet hoefde te sleuren met haar koffertje. Ze nam altijd veel te veel mee. Je wist toch nooit op voorhand wat je nodig had, redeneerde ze. Twee paar schoenen, een boek, een notablok, en twee outfits zodat ze toch nog kiezen kon.
Het was al donker toen ze het station buiten stapte.

Voor haar een brede avenue met snackbars, shops, en nachtclubs in een onophoudelijke serie naast elkaar geschurkt. En rondom haar, mannen. Op straathoeken, voor winkeletalages, in snackbars. Ze praatten, rookten, aten junkfood en dronken bier. Een pusher voor een bar sprak haar aan: ‘Dame sind frei’. Maar ze glimlachte slechts en ging verder. Boven het imposante stationsgebouw achter haar stond in grote neonletters DB. Deutsche Bahn.
Zo bereikte ze het Radison Blue Hotel, een hotel dat blonk en glom, maar toch geen indruk achterliet.

Ze checkte in en ging naar hun kamer op de vierde verdieping. Ze deed het licht aan, schopte haar pumps uit. Ging naar de witte badkamer voor een lange douche. Het was een verre reis geweest, van de plek waar ze leefde naar de plek waar het mocht. Hier, in deze stad, geen oordeel, geen uitleg, geen verhaal.
Na de douche, smokey eyes en nude lippenstift. Laarsjes, een minirok, een doorkijkbloes, een leren vest.
Wandelen langs de shops. Kijken in de etalages. De prothesen van de lust. De hulpstukken van de honger.
Scouten. Exploreren. Exploiteren.

De eerste keer had hij haar meegenomen naar het financiële district. Ze hadden hand in hand gewandeld op betonnen wegen tussen torenhoge bomen van spiegelglas. Als een roodkapje en haar jager. Hij was haar gids in deze stad. Sterk en betrouwbaar.
Hij had haar het euroteken getoond en de hoogste wolkenkrabber van de stad. Toen bleek dat die te bezichtigen was, wou ze de lift naar boven nemen. Ze schoven aan tussen de andere toeristen, hipsters met selfiesticks en Japanners met donsvestjes en namen de razendsnelle lift naar de bovenste verdieping. Toen ze uit de cabine stapten, raasde de wind hoorbaar door de liftschacht. Daar,  bovenop de 53ste verdieping, toen de zon juist vanonder de wolken kwam, nam hij haar in z’n armen en kuste haar. Ze bevroren haast van de wind en de kou daarboven, maar hun harten waren warm.

De tweede maal dat ze hier kwam, waren ze naar het oude stadsgedeelte gegaan. Ze hadden een boottocht gemaakt en een slotje gehangen aan de ijzeren brug. Romantiek en nadien warme chocomelk in de koffiebar. 1 jaar samen, ook al werkte hij in de week hier en woonde zij 400 km noordelijker.
Nadien hadden ze de Dom bezocht waar een meisjeskoor aan het repeteren was. De meisjes droegen een blauwwit uniform, zongen zonder partituur en keken vol concentratie naar hun dirigente. Het was een koor van zeker 100 kinderen en niemand babbelde. Wel af en toe ongedurig wiebelen, draaien en keren. Meisjes bleven meisjes, het bracht haar aan het lachen.
Ze sliepen die nacht in een kingsize bed, dicht tegen elkaar opgekruld.

De derde maal kwam ze aan op een zaterdagmiddag. Een dag die ze gebruikten om te shoppen in de grote verkeersvrije winkelstraten, tussen een duizendkoppig leger van andere shoppers. Ze kochten vooral kleren voor haar, in ketens en kleine vintagewinkeltjes. Hij nam jurken uit de rekken die ze nooit zelf zou geprobeerd hebben en zij vond het heerlijk om voor hem te poseren.
Het voordeel aan een ouder lief was een grote portefeuille.
Het nadeel? Een verschil in energie.
Wanneer hij uitgeput naast haar in slaap viel, wist zij dat hij het niet doorhad. Hoe goesting en teleurstelling om elkaar kronkelden in haar buik en zij met zachte zuchten het teveel aan energie probeerde los te laten.

Deze keer wou ze naar een loungebar. Een hippe plek die ze ontdekt had via internet, met veel wit en zwart, grote spiegels langs alle kanten. Er was die avond een feestje gepland, een dj zou komen draaien. De dresscode: SM chique.
Alleen dat al.
Ze voelde de opwinding van het nieuwe, van het betreden van een onontgonnen gebied waar ze al zo lang door gefascineerd was.

Hij liet op zich wachten. Ze checkte haar i-phone terwijl ze voor de ingang van de ondergrondse loungebar stond. Een berichtje dat hij een halfuur later zou zijn, een meeting die uitliep.
De beats kwamen haar toegewaaid en resoneerden in haar buik. Ze rilde in haar dunne kleren, en besloot alvast naar binnen te gaan. Onderweg op de trap enkele jonge meiden met lang haar en lange benen die in rad Duits tegen elkaar bezig waren. Het waren mooie vrouwen, lange wimpers, mooie make-up, grote oorbellen. Met hun lange gemanicuurde vingers scrolden ze over hun touch screen terwijl ze ondertussen de omgeving scanden en lachten en giechelden. Ze vingen het licht en ze wisten het. Rivales en ze wisten het.
Ze liet zich niet doen en terwijl ze langs hen heen liep, haalde ze haar hand door haar blonde haar.

In de donkere bar liep ze naar de toog en bestelde een sekt. Ze ging op een kruk zitten en draaide zich om naar het kleine podium waar de dj zijn set stond op te stellen. Achter zijn tafel werd tegen de muur een projectie getoond van een dansende figuur. Je kon geen gezicht zien maar aan de contouren werd duidelijk dat het een vrouw was en dat ze geen kleren aan had. De poses die ze aannam waren onbeschaamd erotisch. Ze kronkelde, schudde met haar borsten, gleed met haar handen over haar lijf en door haar lange haar.
Ze keek geboeid naar de projectie en toen naar de andere toeschouwers in de halflege bar. Nog meer mensen keken gretig naar de vrouw op de muur.

Toen zag ze hem staan.  
Hij leunde half tegen de bar en had een gin tonic in zijn hand.
Een eenzame wolf.   
Hij bekeek haar ongegeneerd van kop tot teen, en nadien hield hij secondenlang haar blik gevangen met zijn ogen.
Een roofdier.
Ze voelde bliksems in haar buik en donder in haar hart.
Haar verstand zei iets redelijks, maar haar onderbuik verstond de woorden niet.
Hij kwam naar haar toe.
Vannacht keek ze naar het vierde gezicht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s