Op een dag word je geworpen,
een steentje valt centraal. 
Jouw landing op het water
een ogenblik totaal.

Je rimpelt in de vijver,
een centrum valt uiteen. 
Cirkels om jouw cirkel,
cirkels om een steen. 

Tijd schuift op naar verder,
je deint zonder veel gedraal
éénrichting naar de oever,
in verandering egaal. 

Bestaan hier is omwenteling,
verleden cirkels maken niet alleen.
De toekomst binnen jouw kring
herhaalt een nieuwe steen.