Liesbeth Vanderbeke

Page 2 of 3

Kom binnen, maak het u gemakkelijk. Als ge wilt, doe uw schoenen uit. ’t Is ok, ge moogt met uw voeten in de zetel. Ge zijt naar hier gekomen omdat ge wilt samen zijn. Na alles wat er de laatste tijd gebeurd is, zijt ge liever in gezelschap dan alleen. Dat komt goed uit. Ik […]

De nacht was tenslotte helemaal gegaan zoals hij ze gepland had. Alleen het einde was dissonant. Haar vraag lag tussen hen en de kruimels op de keukentafel. Maar na z’n tweede koffie was het tijd om door te gaan. De dag zou niet wachten en die avond was er weer een nieuwe ontmoeting. Zelfde formule, […]

Hij zat tegenover haar aan de ontbijttafel. Na maanden van schemer en grijswaarden, was deze zaterdagochtend de zon weer tevoorschijn gekomen en lichtten haar ogen op. De croissants en de koffie hadden gesmaakt, nu zaten ze tussen de kruimels en de lege borden. Het moment van afscheid naderde.

Betreft: Overvloed   Geachte, Graag wou ik dit schrijven richten naar u, de ombudsvrouw. Naar het schijnt luistert u frequent, al is het niet bewezen dat u ook altijd antwoordt. Ik probeer het toch. Doorgaans verwacht u natuurlijk klachtenbrieven, en ja, ook daarin ben ik heel bedreven. Dat zit in mijn familie.  Als er iets […]

Het is tijd om af te rekenen, bedenkt Faye terwijl ze een laatste slok van haar witte wijn neemt. Het gesprek is gestokt, de voor de hand liggende vragen zijn gesteld. Deze conversatie verveelt haar, het wordt tijd voor actie. Terugtrekken of chargeren, ze heeft nog niet beslist. De man tegenover haar aan de toog […]

Het is een rare warme winterweek. De week van de radio-uitzending, kerststal en camion. Ik luister naar het nieuws en zwerf door de straten van de stad. Deze wereld twinkelt, glittert en straalt. 

Door een boekenwinkel snuisteren, een boek optillen. Vasthouden. Voelen. Strelen. Snuffelen. Wijs wezen. Terugleggen. Toch weer optillen, de prijs op de achterkant bekijken. Meenemen. In je boekenkast zetten. Tsundoku en kijken naar je ongelezen boeken. Zuchten.