honderd armen

Of het ooit anders wordt, vraag je je soms af.

Anders, in de zin van gewoon. Dat je in staat zou zijn tot een klein leven. Met doodgewone dingen en doodgewone mensen, én dat dat genoeg zou zijn. Zodat het gat in jou zou opgevuld geraken met het leven van alledag.
Lees verder “honderd armen”

Advertenties

Van de schoonheid

Is schoonheid niet de oorzaak én de reden waarom we hier zijn? Verlangen we niet geraakt te worden in al onze vezels? En is het gemis ervan niet dat, wat we hopen te verdoven door de zotte dingen die we doen? Lees verder “Van de schoonheid”

Koyaanisquatsi

Orgelklanken beklimmen een toonladder van minimaal drie treden. Een tocht van 8 minuten op repeat. De melodie komt eerst statig en sober in ondertonen en wordt nadien in contrapunt overgenomen door de hogere registers. Ze luistert met oortjes en gesloten ogen in haar bed in het donker. Een bed en een i-phone, ze is ingemuurd in geluid. 
Lees verder “Koyaanisquatsi”

Het ministerie van onvoldane zaken

Van buiten leek het gebouw geen bijzonder staaltje van moderne architectuur, een zoveelste constructie met spiegelglas in het midden van de wijk met regeringsgebouwen. Toen het gebouwd werd, sprak ook hier een groot deel van de bevolking van een gedrocht en een ander deel van een significante meerwaarde. En binnenin leek het op zovele andere gebouwen, met op het gelijkvloers een groot plein en op de andere verdiepingen mezzanines waar ambtenaren konden werken op verplaatsbare bureau-eilanden.
Om het gebouw werkelijk te kunnen appreciëren moest je naar de kelder.

Lees verder “Het ministerie van onvoldane zaken”